الشيخ وحيد الخراساني

61

توضيح المسائل ( فارسي )

عند الله وما عند الناس روشن مى كند . وجملهء " وكان ذلك الصانع حكيما " ووصف أنبيا به " حكماء مؤدبين بالحكمة ، مبعوثين بها " مبين اين است كه علت فاعلى وعلت غايى نبوت ، حكمت ، وحد وسط بين مبدأ ومنتها هم حكمت است ( يسبح لله ما في السماوات وما في الأرض الملك القدوس العزيز الحكيم هو الذي بعث في الأمين رسولا منهم يتلوا عليهم ءايته ويزكيهم ويعلمهم الكتب والحكمة وإن كانوا من قبل لفى ضلال مبين ) . ( 1 ) ومباحث گرانبهاى ديگرى در إشارات ولطايف كلام امام است كه به جهت رعايت اختصار از ذكر آنها صرف نظر مى شود . ونيز امام هشتم ( عليه السلام ) در بحث نبوت فرمود : " فان قال : فلم وجب عليهم معرفة الرسل والإقرار بهم والاذعان لهم بالطاعة ؟ قيل : لأنه لما لم يكن في خلقهم وقولهم وقواهم ما يكملون لمصالحهم وكان الصانع متعاليا عن أن يرى ، وكان ضعفهم وعجزهم عن ادراكه ظاهرا لم يكن بد من رسول بينه وبينهم معصوم يؤدى إليهم امره ونهيه وأدبه ويقفهم على ما يكون به احراز منافعهم ودفع مضارهم إذ لم يكن في خلقهم ما يعرفون به ما يحتاجون اليه من منافعهم ومضارهم " . ( 2 ) نبوت خاصه چون رسالت پيغمبر خاتم رسالتي است براي هر زمان وآن حضرت خاتم

--> 1 . سوره ء جمعه ، آيهء 1 ، 2 ( تسبيح مى گويد براي خدا آنچه در آسمانها وآنچه در زمين است ، خداوندى كه ملك است وقدوس وعزيز وحكيم ، اوست آن كسى كه برانگيخت در مردمى أمي وبي سواد پيغمبرى از خودشان كه بر آنها آيات خدا را تلاوت كند ، وآنها را پاكيزه كند ، وبه آنها كتاب وحكمت را بياموزد ، اگر چه قبل از آن در گمراهى آشكار بودند ) 2 . بحار الأنوار ، جلد 6 ، صفحهء 59 ( امام در اين حديث در علت وجوب معرفت فرستادگان خدا واقرار به آنان واذعان به طاعت براي ايشان چنين فرمود : چون كه در خلقت خلق وقواى آنان وسيلهء رسيدن به مصالحشان نبود وآفريدگار آنان هم متعالي از اين بود كه ديده شود ، وضعف وعجز آنان از ادراك خداوند ظاهر بود ، چاره اى نبود جز اين كه بين أو وبين آنان رسول معصومى باشد كه امر ونهى وأدب خداوند متعال را به آنان برساند ، وآنان را بر آنچه به آن منافعشان احراز ومضارشان دفع مى شود واقف نمايد ، چون در آفرينششان وسيلهء معرفت منافعى كه مورد حاجت آنان است ، وآنچه به ضرر آنها است نبود )